هر صنعت جذاب و سودآوری پتانسیل ورود رقبا را دارد که این امر در صنعت شاپینگ مال ها با توجه به حاشیه سود بالا موجب رقابت باور نکردنی شده است. علم بازاریابی و فروش در صنایع با رقابت بالا، نقطه قوت بسیاری از سازمان ها شده است. در مقاله کلید موفقیت مجتمع تجاری گام های موفقیت را یک به یک با هم طی کردیم و در این مقاله نیز، در پی دستیابی به بینشی صحیح از قلمرو مجتمع های تجاری هستیم.
یکی از مشکلات عدیده در بازاریابی و فروش مجتمعهای تجاری که گریبان گیر سازندگان شده است عدم تعریف صحیح از مجتمع تجاری و مخاطبان هدف آن است. متأسفانه ما همواره گمان میکنیم با برچسب فرامنطقه ای به پروژهها و تصور جذب خریدار واحدها و در ادامه پاخور از سرتاسر تهران میتوانیم به موفقیت برسیم. اما چه پروژههای بزرگی که با تعریف اشتباه راه بیراهه رفتند و شکست خوردند و چه مجتمعهای کوچکی که با تعریف صحیح از قلمرو خود به موفقیت رسیدند. لذا پیشنهاد میکنیم پیش از تدوین برنامه بازاریابی و فروش مجتمعهای تجاری، گستره مخاطبان خود را مشخص نماییم تا با هزینه تبلیغاتی کم بتوانیم به اهداف خود دستیابیم.
فرا منطقهای
مجتمعهای تجاری که بنا بر دلایل مختلف، مخاطبان خود را از سایر مناطق تهران به سمت خود جذب میکنند، برچسب فرا منطقهای میخورند. اینگونه مجتمعهای تجاری پیشتر و بهواسطه کمبود عرضه فضای تجاری در قالب مال بیشتر به چشم میآمدند. در دهه ۷۰ و اوایل دهه ۸۰، پروژههایی نظیر گلستان شهرک غرب، تندیس در تجریش، اندیشه در سیدخندان، گلدیس در آریاشهر، بوستان در پونک همزمان با تغییر رفتار مصرفکننده و میل به خرید در شاپینگ مال ها و با توجه به کمبود فضای تجاری، مخاطبان بسیاری را از سرتاسر تهران پذیرا بودند.
همچنین گستره مخاطبان میتواند ناشی از کاربری خاص و لوکیشن مجتمع تجاری باشد. پروژههایی نظیر علاءالدین در جمهوری، بازار رضا در ولیعصر و پایتخت در میرداماد که همچنان ماهیت فرا منطقهای خود را حفظ نمودهاند. یکی از پروژه های جدیدی که میتوان از آن به عنوان اَبَر مال نام برد ایران مال است که تقریبا هرخدمت یا محصولی که بدان نیاز داشته باشید در آن یافت می شود.
منطقهای
باگذشت زمان و درک سازندگان از سود بالای مجتمعهای تجاری و اطلاع از نیاز بازار، در اواخر دهه ۸۰و اوایل دهه ۹۰، تعداد و تنوع مجتمعهای تجاری افزایش یافت بهگونهای که در هر منطقه شاهد ساخت یک مجتمع تجاری بودیم. بازار موبایل تهران، سمرقند جنتآباد و سام سنتر فرشته …نمونهای از این پروژههاست. این قبیل پروژه ها، تقریبا تمامی نیازهای اهالی یه منطقه را پوشش می دهند. کاربری هایی نظیر هایپرمارکت فودکورت،سینما، شهربازی و … در قالب این شاپینگ مال ها قایل مشاهده است. این تراکم شاپینگ مال ها باعث شده در اکثر مناطق بتوان در کوتاه ترین زمان ممکن، به یک مجتمع تجاری با امکانات کامل دسترسی پیدا کرد.
محلی
امروزه پا را فراتر گذاشته ایم و مانند بسیاری از کشورهای توسعه یافته دنیا پروژه هایی را تعریف میکنیم که صرفا در پی پوشش تقاضای یک محله هستند. این بسیار ایده آل است. ما شاهد رشد قارچ گونه مالها سرتاسر تهران هستیم که سبب شده این پروژهها مخاطبان محلی را هدف قرار دهند. کاربری و صنوف فعال در این مالها درواقع نیازهایی را برطرف میکنند که تا دیروز توسط مغازههای خیابانی برطرف میشد. لوازمالتحریر فروشی، کالاهای FMCG و … . پروژهای نظیر عرش آجودانیه، آواسنتر اقدسیه، روشا سنتر عمار، گالریا ولنجک و … .
همانطور که در مقاله اشباع تهران از مال ها بررسی کردیم، تهران در بسیاری ازم ناطق از کمبود شاپینگ مال رنج می برد و در بسیاری از منطق با مازاد عرضه روبرو هستیم. امیدواریم مسئولین شهرسازی تهران، پشت تصمیمات خود تفکری می داشتند و به مجتمع های تجاری صرفا بعنوان منبعی برای درآمدزایی نگاه نمیکردند. نکته مهم این مقاله آنست که اطلاق پروژه فرامنطقه ای مزیت نیست و برچسب محلی زدن به پروژه ها حامی از ضعف آنها نیست.
پاسخی بگذارید
برای نوشتن دیدگاه باید وارد بشوید.